Morgan Stanley, Türk hisse senetlerinin yılbaşından bu yana dolar bazında %25 yükselerek küresel piyasalarda en güçlü performanslardan birini sergilediğini ancak bu rallinin makroekonomik temellerle tam olarak örtüşmediğini belirtiyor. Bankaya göre yükselişin ana kaynağı şirket kârlarındaki artış değil, çarpan genişlemesi. Yani yatırımcılar aynı kârlara daha yüksek fiyat biçiyor. Bu durum ise beraberinde ciddi bir düzeltme riskini getiriyor.
Türkiye piyasalarında son dönemde yaşanan güçlü performans, özellikle yabancı yatırımcı ilgisinin yeniden canlanmasıyla desteklendi. Ancak fiyatların geldiği seviyede kritik soru şu: Bu yükseliş sürdürülebilir mi? Eğer fiyat artışı kârlılıkla desteklenmiyorsa, piyasa bir süre sonra makro gerçeklerle yeniden hizalanmak zorunda kalabilir. Nitekim tahvil faizlerinde belirgin bir düşüş yaşanmamış olması, piyasada enflasyon ve faiz beklentilerinde güçlü bir iyileşmenin henüz fiyatlanmadığını gösteriyor. Bu da hisse tarafındaki iyimserliğin, sabit getirili piyasalar tarafından teyit edilmediğine işaret ediyor.
Özellikle Türkiye gibi yüksek enflasyonla mücadele eden ekonomilerde, değerlemelerin sürdürülebilirliği büyük ölçüde para politikası ve enflasyon görünümüne bağlıdır. TCMB’nin faiz indirim patikasını koruması bekleniyor, ancak kısa vadede enflasyonun yukarı yönlü risk taşıması bu süreci karmaşıklaştırıyor. Eğer enflasyon beklentilerinde kalıcı bir bozulma olursa, hem faiz indirimleri yavaşlayabilir hem de hisse senedi değerlemeleri baskı altına girebilir.
Bununla birlikte Morgan Stanley’in dikkat çektiği önemli bir ayrım var: Türk bankaları halen iskontolu işlem görüyor. Piyasa genelinde çarpan genişlemesi yaşanırken bankacılık sektörü görece geride kalmış durumda. Bu da bankaları, seçici yatırımcılar için daha cazip hale getiriyor. Banka hisseleri hem bilanço dayanıklılığı hem de olası faiz indirim döngüsünde marj toparlanması beklentisiyle orta vadede pozitif ayrışabilir.
Strateji tarafında ise uzun vadeli TL tahviller yerine döviz carry işlemleri öne çıkarılıyor. Yüksek enflasyon ortamında uzun vadeli sabit getirili TL enstrümanlar risk barındırırken, faiz farklarından yararlanılan carry stratejileri daha dengeli bir getiri potansiyeli sunabilir. Ancak burada da kur oynaklığı temel risk unsuru olmaya devam ediyor.
Genel çerçevede Morgan Stanley’in Türkiye için görüşü “piyasaya paralel getiri” yönünde. Bu ifade, güçlü bir aşırı getiri beklentisinden ziyade temkinli bir denge pozisyonuna işaret ediyor. Hisse tarafında geniş tabanlı agresif pozisyon almak yerine, sektör ve şirket bazlı seçiciliğin ön planda olması gerektiği vurgulanıyor.
Benim eklemek istediğim önemli bir nokta da şu: Türkiye piyasalarında son dönemde yaşanan yükseliş yalnızca makro göstergelerle değil, aynı zamanda küresel likidite koşulları ve gelişen ülkelere yönelen risk iştahıyla da bağlantılı. Eğer küresel faizler yüksek kalmaya devam eder veya jeopolitik riskler artarsa, gelişen piyasalara yönelik sermaye akımları zayıflayabilir. Bu da Türkiye gibi volatilitesi yüksek piyasalarda düzeltmeyi hızlandırabilir.
Özetle, Türk hisselerinde görülen güçlü performans dikkat çekici olsa da, yükselişin kâr artışından ziyade değerleme genişlemesine dayanması kırılganlık yaratıyor. Bankacılık sektörü görece daha cazip görünse de, genel piyasa için temkinli ve seçici bir yaklaşım önümüzdeki dönemde daha rasyonel bir strateji olarak öne çıkıyor.
