Goldman Sachs, mevcut küresel piyasa koşullarında gelişen ülke para birimlerine yönelik daha geniş kapsamlı pozisyon alınması gerektiğini belirterek dikkat çeken bir rapor yayımladı. Banka, aralarında Türk lirasının da bulunduğu dört para biriminden oluşan eşit ağırlıklı bir sepet için alım tavsiyesinde bulunurken, ABD dolarına karşı uzun pozisyon önerdi. Söz konusu strateji için yüzde 7,5 toplam getiri hedefi ve eksi yüzde 3,5 zarar kes seviyesi öngörüldü.
Raporda önerilen sepet; Türk lirası, Nijerya Nairası, Gana Sedisi ve Kazakistan Tengesi’nden oluşuyor. Banka, bu para birimlerinin hem yüksek nominal faiz getirisi hem de kur potansiyeli sayesinde yatırımcıya cazip bir risk-getiri dengesi sunduğunu ifade etti. Sepetin 12 aylık nominal taşıma getirisinin yaklaşık yüzde 14 seviyesinde olmasının beklendiği belirtildi. Bu oran, özellikle küresel faiz indirim döngüsüne girilmesi halinde gelişen piyasa varlıklarının daha fazla ilgi görebileceği tezini güçlendiriyor.
Raporda makroekonomik göstergelerdeki iyileşmeye ve bazı gelişen ülkelerde uluslararası rezervlerin tarihi yüksek seviyelere ulaşmasına dikkat çekildi. Bu durumun döviz getirilerini destekleyici bir unsur olduğu vurgulandı. Ayrıca gelişen piyasalarda süren dezenflasyon sürecinin yerel faiz oranlarını reel olarak cazip seviyede tuttuğu ve bunun para birimlerine katkı sağladığı ifade edildi. Yüksek faiz – düşük enflasyon kombinasyonu, taşıma işlemleri açısından güçlü bir zemin oluşturuyor.
Goldman Sachs, söz konusu para birimlerinin küresel oynaklığa karşı görece daha izole hale geldiğini savundu. Bu değerlendirme, özellikle küresel risk iştahındaki dalgalanmalara rağmen bazı gelişen ülke para birimlerinin yerel dinamiklerle daha fazla fiyatlandığı görüşüne dayanıyor. Ancak bu “izolasyon” tezinin kalıcılığı tartışmalı. Küresel likidite koşulları sert şekilde değiştiğinde gelişen piyasa varlıklarının genellikle birlikte hareket ettiği geçmiş deneyimlerle sabit.
Banka raporunda risklere de açık biçimde dikkat çekti. Özellikle likiditenin sınırlı olduğu piyasalarda yoğunlaşmış pozisyonların tersine dönüş riskine vurgu yapıldı. Olumsuz bir küresel şok durumunda yatırımcı çıkışlarının hızlanabileceği ve bunun fiyat hareketlerini sertleştirebileceği belirtildi. Yüksek getiri potansiyeli, aynı ölçüde yüksek oynaklık riskini de beraberinde getiriyor.
Türk lirası açısından bakıldığında, son dönemde rezerv birikimi, para politikasındaki sıkı duruş ve dezenflasyon süreci yabancı yatırımcı ilgisini artırmış durumda. Ancak TL’nin performansı büyük ölçüde politika sürekliliğine ve küresel dolar dinamiklerine bağlı. Nijerya, Gana ve Kazakistan gibi piyasalarda ise yüksek faiz oranları cazip görünse de siyasi ve yapısal riskler fiyatlamalarda belirleyici olmaya devam ediyor.
Sonuç olarak Goldman Sachs’ın önerisi, klasik bir “carry trade” stratejisinin güncellenmiş versiyonu olarak değerlendirilebilir. Küresel faizlerin gerilemeye başladığı ve doların güç kaybı ihtimalinin tartışıldığı bir ortamda gelişen piyasa para birimleri yeniden yatırımcı radarına giriyor. Ancak bu strateji, kısa vadede cazip görünse de ani riskten kaçış dönemlerinde hızlı zarar yazma potansiyeline sahip. Getiri hedefi net, fakat risk yönetimi belirleyici olacak.
