Merkez Bankası bugün yılın ilk Enflasyon Raporu’nu açıklıyor. Bu toplantı, yalnızca teknik bir tahmin güncellemesi değil; aynı zamanda para politikasının güvenilirliği, öngörülebilirliği ve iletişim stratejisinin de sınandığı bir eşik olacak. Geçen yıl için belirlenen yüzde 24 ara hedefinin tutmaması, şimdi gözlerin 2026 için belirlenen yüzde 16 ara hedefine çevrilmesine neden oldu. Kritik soru şu: Hedef yukarı revize mi edilecek, yoksa mevcut hedef korunarak sıkı duruş mesajı mı verilecek?
Kasım 2025’teki Enflasyon Raporu sonrasında beklentilerin altında gelen Aralık verisi bir miktar iyimserlik yaratmıştı. Ancak TÜİK’in enflasyon sepet ağırlıklarını güncellediği Ocak ayında aylık enflasyonun yüzde 5’e yaklaşması, dezenflasyon sürecine ilişkin soru işaretlerini yeniden gündeme taşıdı. Şubat ayı için piyasa beklentisinin yüzde 3’ün üzerinde olması, yılın ilk çeyreğinde enflasyonun yüksek seyretmeye devam edeceğine işaret ediyor.
Piyasa Katılımcıları Anketi ocak sonuçları, yıl sonu enflasyon beklentisinin yüzde 23,2, 2027 beklentisinin ise yüzde 17,8 olduğunu gösteriyor. Daha çarpıcı olan ise 2026 sonu tahminlerindeki yukarı yönlü revizyon. Ocak verisi sonrası 2026 beklentileri yüzde 23-24 bandından yüzde 23,5-24,5 aralığına taşındı. Bu tablo, Merkez Bankası’nın yüzde 16 ara hedefi ile piyasa beklentileri arasında ciddi bir makas oluştuğunu ortaya koyuyor.
Politika faizine yönelik beklentiler de aynı doğrultuda güncellendi. 2026 sonu politika faizi tahminleri 1,5-2 puan yukarı çekildi. Mart ayı Para Politikası Kurulu toplantısına ilişkin 150 baz puanlık indirim beklentisi ise 100 baz puana indirildi. Eğer şubat enflasyonu yüzde 3’ün üzerinde gelirse, piyasada faiz indiriminin pas geçilmesi ya da 50 baz puanla sınırlı kalınması senaryosu öne çıkıyor. Bu durum, enflasyon görünümündeki bozulmanın para politikasını daha temkinli bir patikaya zorladığını gösteriyor.
Bugünkü raporda en çok tartışılacak konu, yüzde 16’lık ara hedefin revize edilip edilmeyeceği olacak. Ekonomistlerin önemli bir kısmı hedefin 3 puan artırılarak yüzde 19’a çıkarılabileceğini düşünüyor. Böyle bir adım atılır ve tahmin aralığı yüzde 13-19 bandından yüzde 16-22 bandına çekilirse, Merkez Bankası piyasa beklentilerine daha yakın, daha “gerçekçi” bir çerçeve sunmuş olacak. Ancak bunun da bir bedeli var: Sık hedef değişikliği, politika güvenilirliğini zedeleyebilir.
Diğer yandan hedefin değiştirilmemesi de risk barındırıyor. Piyasa beklentilerinin yüzde 23-24 bandında şekillendiği bir ortamda yüzde 16 hedefinin korunması, “ulaşılması zor ve inandırıcılığı zayıf” bir hedef algısı yaratabilir. Bu da beklenti yönetimini zorlaştırır. Çünkü para politikasında en önemli unsurlardan biri, hedefin sadece teknik olarak doğru olması değil, aynı zamanda piyasa tarafından inanılır bulunmasıdır.
Burada Merkez Bankası Başkanı Fatih Karahan’ın iletişimi belirleyici olacak. Eğer Başkan, yılın ikinci yarısında belirgin bir dezenflasyon süreci beklendiğini güçlü veriler ve ikna edici projeksiyonlarla ortaya koyarsa, mevcut hedef korunarak da güven tazelenebilir. Aksi halde yukarı yönlü bir revizyon, piyasa ile Merkez Bankası arasındaki makası daraltmak adına daha rasyonel bir tercih olarak görülebilir.
Unutulmaması gereken bir diğer nokta da şu: Enflasyon sadece para politikasıyla şekillenmiyor. Maliye politikası, ücret artışları, kur gelişmeleri ve küresel emtia fiyatları da sürecin önemli belirleyicileri. Özellikle yılın ilk aylarında görülen yüksek aylık enflasyon, baz etkisiyle ikinci yarıda daha ılımlı bir tabloya dönüşebilir. Ancak bu senaryonun gerçekleşebilmesi için beklentilerin çıpalanması şart.
Sonuç olarak bugünkü Enflasyon Raporu, yalnızca rakamların değil, aynı zamanda Merkez Bankası’nın kredibilitesinin fiyatlanacağı bir dönüm noktası olacak. Hedef değişirse “gerçekçilik”, değişmezse “kararlılık” ön plana çıkacak. Piyasa ise tek bir şeye bakacak: Açıklanan patika ne kadar uygulanabilir ve ne kadar ikna edici?
Tüm düğüm, bugün verilecek mesajlarda çözülecek.
