Küresel İyimserlik Rüzgarı Türkiye’yi Rahatlattı
Orta Doğu’da tansiyonun düşmesiyle birlikte küresel piyasalarda oluşan iyimser hava, Türkiye gibi gelişmekte olan ülkeler üzerinde hızlı ve somut etkiler yaratmaya başladı. ABD ile İran arasında, İsrail’i de kapsayan geçici ateşkesin sağlanması yalnızca jeopolitik riskleri azaltmakla kalmadı, aynı zamanda uluslararası finansal göstergelerde de dikkat çekici bir rahatlamaya yol açtı. Bu sürecin Türkiye açısından en net yansıması ise kredi risk priminde yaşanan sert düşüş oldu.
Türkiye’nin 5 yıllık CDS’inin 17 baz puan gerileyerek 268 seviyesine inmesi, dış finansman maliyetleri açısından önemli bir iyileşmeye işaret ediyor. Hatırlanacağı üzere CDS primi, yatırımcıların bir ülkeye borç verirken talep ettiği risk sigortası maliyetini temsil eder. Bu nedenle CDS’teki her düşüş, Türkiye’nin borçlanma koşullarının daha elverişli hale geldiğini ve yatırımcı algısının pozitif yönde değiştiğini gösterir. Özellikle mart ayında 327 baz puana kadar yükselen CDS’in yeniden 268 seviyesine çekilmesi, risk algısında ciddi bir normalleşmenin başladığını düşündürüyor.
Bu gelişmenin arkasında yalnızca bölgesel jeopolitik risklerin azalması yok. Aynı zamanda ABD tahvil faizlerinde görülen gerileme de kritik bir rol oynuyor. ABD 10 yıllık tahvil faizinin %4,24’e, 2 yıllıkların %3,73’e ve 5 yıllıkların %3,86’ya düşmesi, küresel yatırımcıların daha riskli varlıklara yönelme iştahını artırıyor. Bu durum, gelişmekte olan ülkelere yönelik sermaye akımlarını destekleyen en önemli dinamiklerden biri olarak öne çıkıyor.
ABD tahvil faizleri küresel finans sisteminde adeta bir referans çıpası görevi görür. Faizler düştüğünde yatırımcılar daha yüksek getiri arayışıyla Türkiye gibi piyasalara yönelir. Bu da hem tahvil piyasasında hem de hisse senedi tarafında değerlemeleri yukarı taşır. Türkiye’nin CDS’inde yaşanan düşüşü bu bağlamda okumak gerekir; bu sadece kısa vadeli bir iyimserlik değil, aynı zamanda küresel likidite koşullarının yeniden gelişmekte olan ülkeler lehine dönmeye başladığının bir sinyali olabilir.
Öte yandan ABD Başkanı Donald Trump’ın açıklamalarıyla şekillenen ateşkes süreci, enerji fiyatları üzerinde de baskıyı azaltmış durumda. Hürmüz Boğazı’nın açık kalacağına yönelik beklentiler, petrol fiyatlarında yukarı yönlü riskleri sınırlarken, bu durum enerji ithalatçısı ülkeler için ek bir rahatlama anlamına geliyor. Türkiye gibi cari açık dinamikleri enerji fiyatlarına duyarlı olan ekonomiler açısından bu gelişme çifte pozitif etki yaratıyor: hem risk primi düşüyor hem de enflasyon baskısı hafifliyor.
Ancak burada dikkat edilmesi gereken önemli bir nokta var. CDS’teki düşüş her ne kadar olumlu olsa da, Türkiye’nin risk primi hâlâ jeopolitik gelişmelere oldukça duyarlı bir yapıda. Ateşkesin geçici olması ve bölgedeki kırılgan dengeler, bu iyimserliğin kalıcılığı konusunda temkinli olunması gerektiğini gösteriyor. Nitekim birkaç hafta içinde yeniden artabilecek gerilimler, CDS’i hızla yukarı taşıyabilecek potansiyele sahip.
Bununla birlikte mevcut tablo, Türkiye için önemli bir fırsat penceresi de sunuyor. Küresel risk iştahının arttığı ve finansman koşullarının gevşediği bu dönem, ekonomi yönetimi açısından dış kaynak girişini artırmak ve maliyetleri düşürmek adına değerlendirilebilir. Özellikle uzun vadeli borçlanma stratejilerinde bu tür dönemlerin etkin kullanılması, gelecekte oluşabilecek finansal baskılara karşı tampon oluşturabilir.
Sonuç olarak, küresel iyimserlik dalgası Türkiye’nin risk algısını hızlı bir şekilde aşağı çekerken, CDS’teki düşüş finansal piyasalarda daha geniş bir rahatlamanın habercisi olabilir. Ancak bu iyimserliğin kalıcı bir trende dönüşmesi, yalnızca dış gelişmelere değil, aynı zamanda Türkiye’nin iç ekonomik politikalarındaki istikrar ve güven ortamına da bağlı olacak. Şimdilik görünen o ki, küresel rüzgar Türkiye’nin lehine esiyor ve bu fırsatın ne kadar iyi değerlendirileceği önümüzdeki sürecin en kritik belirleyicisi olacak.
