Asgari ücretin açıklanmasıyla birlikte gözler bu kez memurların, sözleşmelilerin ve emeklilerin maaş artışına çevrildi. Türkiye’de gelir artışlarının kaderini belirleyen en kritik gösterge olan enflasyon, aralık ayı verisiyle birlikte yalnızca rakamsal bir tablo sunmayacak; aynı zamanda 2026’nın ilk yarısında alım gücünün seyrini de netleştirecek.
TÜİK’in 5 Ocak Pazartesi günü saat 10.00’da açıklayacağı aralık ayı enflasyonu, özellikle kamu çalışanları açısından büyük önem taşıyor. Kasım ayında TÜFE’nin aylık yüzde 0,87 artması ve temmuz-kasım döneminde tüketici fiyatlarındaki artışın yüzde 11,2’ye ulaşması, maaşlara yapılan yüzde 5’lik toplu sözleşme zammının çoktan eridiğini gösteriyor. Bu tablo, memurlar ve memur emeklileri için enflasyon farkının artık kaçınılmaz hale geldiğini ortaya koyuyor.
Kamu Görevlileri Hakem Kurulu kararına göre, 2026’nın ilk altı ayı için memur maaşları ve memur emeklisi aylıklarına yüzde 11 zam yapılacak ve bunun üzerine oluşan enflasyon farkı eklenecek. Bu mekanizma teknik olarak maaşları korumayı amaçlasa da pratikte yaşanan gecikme, çalışanların hissettiği ekonomik baskıyı azaltmaya yetmiyor. Çünkü enflasyon farkı, geçmiş kaybı telafi ediyor, ancak fiyat artışları çoğu zaman çoktan gündelik hayata yerleşmiş oluyor.
SSK ve Bağ-Kur emeklileri açısından tablo daha da hassas. Bu kesim, maaşlarını son altı aylık enflasyon oranı kadar zamlı alacak. Dolayısıyla aralık ayı verisi, emeklilerin cebine girecek rakamı doğrudan belirleyecek. Enflasyonun beklentilere paralel ya da daha yüksek gelmesi, nominal artışı büyütse bile reel alım gücünde kalıcı bir iyileşme anlamına gelmeyebilir.
Ekonomistlerin ve analistlerin katıldığı Aralık 2025 enflasyon beklenti anketleri, aylık artışın ortalama yüzde 0,96, yıllık enflasyonun ise yüzde 31 civarında oluşacağına işaret ediyor. Bu oranlar, önceki aylara kıyasla görece bir yavaşlamaya işaret etse de, hâlâ yüksek enflasyon rejiminin sürdüğünü teyit ediyor. Başka bir ifadeyle, maaşlara yapılacak zamlar ne kadar yüksek görünürse görünsün, enflasyon psikolojisi kırılmadığı sürece hanehalkı üzerindeki baskı devam edecek.
Burada asıl mesele, maaş artışlarının tek başına yeterli olmaması. Kamu çalışanları ve emekliler için sorun sadece “ne kadar zam alındığı” değil, bu zammın ne kadar sürede eridiği. Kira, gıda ve enerji gibi zorunlu harcamalarda yaşanan artışlar, ortalama enflasyonun çok üzerinde seyrediyor. Bu da açıklanan resmi oranlarla hissedilen hayat pahalılığı arasındaki makası daha görünür hale getiriyor.
Aralık enflasyonu bu nedenle yalnızca bir istatistik değil; toplumun geniş bir kesimi için umut ile hayal kırıklığı arasındaki çizgiyi temsil ediyor. Açıklanacak veri, 2026’ya girerken maaşların nominal olarak artacağını gösterebilir, ancak asıl sınav, bu artışın günlük yaşamda ne kadar karşılık bulacağı olacak. Çünkü enflasyonla mücadelede kalıcı başarı sağlanmadıkça, her zam dönemi bir rahatlama değil, bir sonraki zam beklentisinin başlangıcı olmaya devam edecek.
