ABD Çalışma İstatistikleri Bürosu’nun açıkladığı şubat ayı enflasyon verileri, küresel piyasaların gündemine bir kez daha damgasını vurdu. Tüketici Fiyat Endeksi (TÜFE) yıllık bazda yüzde 2,4, aylık bazda ise yüzde 0,3 artış kaydederek beklentilerle tam anlamıyla örtüştü. Rakamlar ilk bakışta “sürprizsiz” görünse de satır aralarında dikkat çekici ipuçları barındırıyor.
Gıda ve enerji dışı kalemleri kapsayan çekirdek enflasyon yıllık yüzde 2,5 ile yatay seyrini sürdürdü. Bu veri, Fed’in fiyat istikrarı hedefine yaklaşıldığının sinyalini verse de “henüz bitmedik” mesajını da beraberinde getiriyor. Aylık bazda yüzde 0,2’lik artış ise tahminlere paralel geldi.
Alt kalemlere inildiğinde tablo daha karmaşık bir hal alıyor. Orta Doğu’daki jeopolitik gerilimler, enerji fiyatlarını yukarı çekmeye devam etti ve şubat ayında aylık enflasyonun ana itici gücü enerji oldu. Buna karşın gıda fiyatlarındaki artış ivme kaybetti; süt ürünleri başta olmak üzere bazı temel gıda kalemlerindeki gerileme, enerji kaynaklı baskıyı büyük ölçüde dengeledi. Bu denge, enflasyonun birden fazla güç tarafından şekillendirildiğini ve tek bir kaleme bakmanın yanıltıcı olabileceğini bir kez daha gözler önüne seriyor.
Analistler, hizmet sektörü ve barınma maliyetlerindeki artış hızının yavaşlamasını umut verici bir gelişme olarak değerlendiriyor. Uzun süredir yapışkan kalan hizmet enflasyonunun kıpırdamaya başlaması, genel eğilimin hedefe doğru ilerlediğini destekliyor. Ancak bu ilerlemenin “rahatlatıcı fakat yeterli olmayan” bir noktada kaldığı konusunda geniş bir konsensüs var.
Peki tüm bunlar Fed için ne anlama geliyor? Federal Rezerv, mevcut verilerin faiz indirimini meşrulaştıracak düzeyde güçlü bir kanıt sunmadığı görüşünde. Enflasyon hedefe yaklaşıyor, ancak son kilometre her zaman en zorlu olanıdır. Faiz oranlarının uzun süre “daha yüksek” kalacağı beklentisi piyasalarda ağırlığını korurken, yılın ilerleyen aylarında yapılabilecek olası bir ya da iki indirim için dikkatler mayıs ve haziran toplantılarına çevrilmiş durumda.
Büyük resimde ise ABD ekonomisi, diğer gelişmiş ülkelere kıyasla çarpıcı bir dayanıklılık sergiliyor. İşgücü piyasasının sıkı yapısını koruması, tüketici harcamalarının canlılığını sürdürmesi ve büyüme rakamlarının beklentilerin üzerinde gelmesi, enflasyonla mücadelede “yumuşak iniş” senaryosunu hâlâ masada tutmaktadır. Ancak bu tablonun gölgesinde gizlenen riskler küçümsenmemeli: Küresel tedarik zincirlerindeki kırılganlıklar, jeopolitik belirsizlikler ve potansiyel ticaret savaşları, enflasyonu her an yeniden hareketlendirebilecek faktörler olarak güncelliğini koruyor.
Sonuç olarak şubat verileri, bir an için nefes almanın mümkün olduğunu gösteriyor; ancak enflasyonla mücadelenin henüz sona ermediğini de net biçimde hatırlatıyor. Fed’in bundan sonraki adımları, büyük ölçüde mart ve nisan verilerinin ne yönde şekilleneceğine bağlı olacak. Piyasalar için bu belirsizlik ortamı, tedirgin ama temkinli bir iyimserlikle izlenmeye devam edecek.
