Küresel finans piyasaları 2026 yılına, uzun süredir görülmeyen ölçekte güçlü bir carry trade iştahıyla girdi. Yatırımcılar, düşük faizli para birimlerinden borçlanıp yüksek faizli para birimlerine yönelerek yalnızca ilk ayda yüzde 1,3 ek getiri elde etti. Bu artış, geçen yıl yüzde 18’e ulaşan ve 2009’dan bu yana en yüksek seviyesini gören carry trade kazançlarının ardından geldi. Daha da önemlisi, büyük yatırım bankalarının neredeyse tamamı bu eğilimin geçici olmadığını, aksine 2026 boyunca devam edebileceğini öngörüyor.
Bu iyimserliğin temelinde iki ana unsur bulunuyor. İlki, ABD dolarının küresel ölçekte zayıflama eğilimi. ABD Başkanı Donald Trump’ın ekonomi ve ticaret politikalarına ilişkin belirsizlikler, dolar üzerinde baskı yaratıyor. İkincisi ise gelişmekte olan ülkelerin sunduğu yüksek reel faiz ortamının hâlâ korunuyor olması. Enflasyon birçok ülkede yavaşlama işaretleri verse de merkez bankaları para politikasını hızlı biçimde gevşetmekten kaçınıyor. Bu durum, carry trade açısından oldukça cazip bir zemin yaratıyor.
Büyük yatırım bankaları Morgan Stanley, Bank of America ve Citigroup’un ortaklaştığı nokta net: “Dolar sat – gelişmekte olan ülke parası al” stratejisi 2026’nın ana temalarından biri olacak. Bu strateji içinde ise özellikle iki para birimi öne çıkıyor: Türk Lirası ve Çek korunası. Her iki ülke de yüksek nominal faiz sunarken, enflasyonla mücadelede görece kararlı duruş sergiliyor.
Türk Lirası’nın bu tabloda öne çıkması tesadüf değil. Türkiye’de uygulanan sıkı para politikası, yüksek politika faizi ve kredi koşullarındaki sıkılaşma, TL’yi kısa vadeli sermaye için cazip hale getiriyor. Yabancı yatırımcı açısından bakıldığında, TL’deki oynaklığın geçmiş dönemlere kıyasla daha yönetilebilir olması da önemli bir avantaj. Yüksek getiri + görece istikrar kombinasyonu, carry trade yatırımcısının tam olarak aradığı formül.
Ancak bu noktada kritik bir denge söz konusu. Carry trade işlemleri kârlı olduğu kadar kırılgandır. Küresel risk iştahının bozulduğu dönemlerde, bu pozisyonlar çok hızlı şekilde kapatılabilir. Bu da yüksek faiz avantajını kısa sürede silip süpüren sert kur hareketlerine yol açabilir. Bu nedenle yatırımcılar yalnızca faiz farkına değil, aynı zamanda volatilite göstergelerine de dikkat ediyor.
Nitekim JPMorgan’ın volatilite endeksi, uzun süren sakinliğin ardından üç haftanın en yüksek seviyesine çıkmış durumda. Bu yükseliş henüz alarm verici olmasa da, piyasaya şu mesajı veriyor: Sakinlik sonsuza kadar sürmez. Carry trade’in sürdürülebilirliği için iki şartın birlikte gerçekleşmesi gerekiyor: Doların zayıf kalmaya devam etmesi ve gelişmekte olan ülke para birimlerindeki dalgalanmanın sınırlı olması.
Tarihe bakıldığında carry trade için en parlak yılın 2003 olduğu görülüyor. O yıl yatırımcılar yaklaşık yüzde 25 getiri elde etmişti. Bugünkü görünüm, teorik olarak benzer bir zemine işaret ediyor. Küresel faiz farkları yüksek, dolar üzerinde baskı var ve birçok gelişmekte olan ülke sıkı para politikasını koruyor. Bu kombinasyon, “rekor yıl” ihtimalini tamamen dışlamayı zorlaştırıyor.
Bununla birlikte, 2026’nın riskleri de yok değil. ABD Merkez Bankası’nın beklenenden daha şahin bir duruşa geçmesi, jeopolitik gerilimlerin artması ya da büyük ekonomilerde sert büyüme yavaşlamaları, carry trade işlemlerini hızla tersine çevirebilir. Bu tür senaryolarda, en kırılgan olanlar genellikle en yüksek faiz sunan para birimleri olur. Yani bugün favori olan TL, olası bir küresel şokta en hızlı satış yiyen para birimleri arasında da yer alabilir.
Sonuç olarak, 2026 yılına girerken küresel para hareketlerinin ana motorlarından biri carry trade olmaya devam ediyor. Türk Lirası, sunduğu yüksek getiri potansiyeliyle bu dalganın merkezinde yer alıyor. Ancak bu ilgi kalıcı bir güven oylamasından ziyade, şartlara bağlı bir sermaye akımıdır. Bu yüzden Türkiye açısından asıl önemli olan, yalnızca yüksek faizle sıcak parayı çekmek değil; aynı zamanda makroekonomik istikrarı güçlendirerek bu ilgiyi daha uzun vadeli yatırımlara dönüştürebilmektir. Carry trade rüzgârı güçlü esiyor, fakat bu rüzgârın ne kadar süreceğini belirleyecek olan, hem küresel konjonktür hem de içeride atılacak adımlar olacaktır.
